De zeven sferen
In het hiernamaals zijn zeven sferen ofwel hemelen. Gedurende je verschillende levens groei je gaandeweg naar steeds hogere sferen; hoe lichter je trilling, des te hoger de sfeer waarin je thuishoort en waar je na je leven naartoe gaat. Deze groei kun je vergelijken met ons schoolsysteem, waarin je van de lagere school naar de middelbare school gaat, waarna je wellicht gaat studeren en misschien zelfs promoveerd. Na je dood bereik je altijd de sfeer of hemel van de mensen die op jou zijn afgestemd, dat is dus de groep waar je bij hoort. Je wordt altijd naar de juiste sfeer getrokken; je trilling is erop afgestemd dus dat gaat vanzelf.

Elke sfeer kent varianten, vergelijkbaar met een vroege leerling die bij een zittenblijver in de klas van de kleuterschool kan zitten. Het kunnen familieleden van je zijn, maar dat hoeft niet. Zij kunnen op de kleuterschool zitten en jij op de lagere school. Je kunt ze dan wel komen opzoeken in jouw sfeer: je kunt namelijk uit jezelf afdalen, bijvoorbeeld om iemand op te zoeken die je dierbaar is. Omhooggaan in de sferen kan alleen door groei en ontwikkeling, anders verdraag je die hogere trilling en dat licht niet.

Doordat je groeit, wordt je trilling fijner & hoger. Je wordt etherischer, krijgt minder massa en bestaat steeds meer puur uit licht. Hoe meer je uit licht bestaat, hoe meer je licht kunt verdrágen. Met de hulp van je gids kun je ook tijdelijk worden meegenomen, hij tilt je dan in zijn trilling en schermt je af. Wanneer je zelf nog zeer oordelend bent en in je leven nog niet hebt begrepen hoe schadelijk dat oordelen is, kun je niet veel licht verdragen. Hoe meer je vanuit liefde kunt handelen, hoe meer licht je kunt verdragen.
Intentie om te helpen
Helaas merk ik dat mensen met een gelovige achtergrond wel eens negatief reageren op mijn mediumschap. Mensen zeggen dan dat ik het werk van de duivel doe. Maar als je je erin verdiept, zie je dat in alle geloven boodschappen worden doorgegeven, mensen door handopleggingen of vasthouden worden genezen, en dat er verschijningen voorkomen. Dit soort dingen neemt bij de meeste religies zelfs een belangrijke plaats in.

Als je je afstemt op een Hoger Zelf en je dan aan een ander geeft, kan dat nooit verkeerd zijn. Je moet wel echt geven uit liefde, want als je het doet om er zelf beter van te worden klopt het niet. Als je het puur doet uit liefde voor een ander, doe je er niemand tekort mee. Je geeft alleen maar. Ik zou nooit vanuit het kwade willen handelen, het is altijd mijn intentie om te helpen. Het is niet mijn intentie om mensen kwaad te doen of om mensen aan me te binden.

Wat uit liefde wordt gedaan, kan nóóit fout zijn.
De hel bestaat niet
Een belangrijke vraag die ik mezelf stelde: bestaat de hel? Het antwoord lucht op: nee, de hel bestaat niet. Is het dan allemaal feest? Nee, dat ook niet. Boven wordt je niet beoordeeld, maar beoordeel je jezelf. Je gaat je hele leven na, zoals in een film. Je kijkt naar je leven en je voelt tijdens het kijken tegelijkertijd de emoties van de mensen met wie je contact had. Je voelt dus het effect dat je hebt gehad op de mensen om je heen. Niemand zegt: dat en dat heb je verkeerd gedaan. Dat hoeft ook niet, want dat voel je zelf wel.

Dit proces kan heel pijnlijk zijn. Voor sommige mensen is het zo pijnlijk dat ze eerst kijken zonder te voelen, zonder emoties. Later, stapsgewijs, kijken ze met het gevoel van de anderen erbij. Zo maak je de balans op van je leven, in de tijd die je ervoor nodig hebt en in het tempo dat je aankunt. Het is een evaluatie van wat je hier gedaan hebt en dat doe je niet alleen maar met je gids; die is er altijd meteen wanneer je aankomt. Er bestaat dus ook geen zinloos leven want je hebt altijd iets te ervaren. In elk leven valt veel te leren en anderen leren van een leven in contact met jou. Alleen al het feit dat je hier bent geweest heeft het leven zin gegeven. Een steen in de rivier is ook belangrijk want wordt hij verlegd, dan verandert dat de loop van de rivier. Het kan wel zo zijn dat je niet uit je leven hebt gehaald wat erin zat. Dan zul je het gewoon opnieuw gaan proberen. Dat hoeft niet meteen, daar mag je best een tijdje over nadenken.
Moederschap: de belangrijkste baan
Het moederschap, of het ouderschap, is natuurlijk helemaal geen last maar het is ook niet niks: het is de belangrijkste baan die er bestaat. Zorgen voor een ander is het mooiste wat er is. Het is voor ouders belangrijk te weten dat hun kind in een klein lichaam zit maar een volledige geest heeft, een ziel die net zo groot is als hun eigen ziel. Als medium ben ik me daarvan altijd bewust, maar als moeder heb ik er eigenlijk (net als alle moeders) nogal wat moeite mee. Als moeder wil ik mijn kinderen tegen alles beschermen, hen afschermen voor pijn en verdriet. Loslaten vind ik net zo moeilijk als iedereen. We mogen zorgen voor onze kinderen en we mogen er voor hen zijn, maar ze zijn wel zelfstandige wezens. Het is voor ouders niet altijd eenvoudig dat te beseffen en ernaar te handelen, maar het is wel belangrijk. Ook voor mij is het een moeilijke les geweest. Voor het moederschap bestaat ook geen school, je moet het allemaal maar zo’n beetje in de praktijk leren. Het beste doe je het op je gevoel, niet op je verstand.

In je hart weet je het beste wat goed is voor je kind. En als je je best doet, is dat altijd voldoende. Je zult fouten maken en dat is oké, dat hoort erbij; daar leert je kind ook zijn lessen van, net als jij. Het is belangrijk dat je vertrouwen hebt in jezelf, dat je weet: "het komt altijd wel goed". Het allerbelangrijkste voor je kinderen is dat je van hen houdt, zodat ze weten dat ze goed zijn, zoals ze zijn. Als ouder is het niet je taak je kinderen te laten worden wie jij graag wilt dat ze zijn, zoals je hen het liefst wilt hebben. Ze moeten voelen dat je liefde onvoorwaardelijk is, dat ze mogen worden wie ze zelf zijn, zodat ze zelfvertrouwen opbouwen. Als je dat kunt begrijpen, wordt het ook niet zo’n gevecht met je kinderen. Elk kind is bovendien verschillend dus voor elk kind moet je gaandeweg het wiel uitvinden. Elk kind zal toch z’n eigen pad moeten lopen. Ik heb er lang voor nodig gehad om dat te begrijpen; de lessen die ermee gepaard gaan krijg je als ouder niet voor niks.

Maar iedereen wordt altijd geholpen bij wat hij doet. Ja, echt iedereen. Je moet zelf beginnen met lopen en dan zul je worden geholpen. Maar dat zelf beginnen, dat is heel belangrijk. Pas daarna kunnen de krachten hierboven iets voor je betekenen.